Hè! Heb ik wat gemist? Hoe kan dat nou? Ik stond erbij en ik keek ernaar…

Zoals elke dag gaf ik met veel plezier mijn vissen buiten in de vijver eten. Nooit bedacht dat ik een vijver, mét vissen, zo leuk zou vinden. Heerlijk om te zien hoe ze door de vijver flitsen. Een prachtig gezelschap, kleintjes en wat grotere en in alle kleuren: oranje, witte, zwarte, met sluierstaarten, blauwe, tweekleurig, zó leuk, zó mooi!

Even checken

Even checken hoe het met de allerkleinsten is. Ze zwemmen hier nog maar een goeie week rond. Ik kreeg ze cadeau van mijn vriendinnenclub (we trekken al 32 jaar met z’n 8-en op) met de woorden “zo zijn we altijd bij je”, geweldig hè!

Waar kwam die nu ineens vandaan?

Maar goed, ik dwaal af. Toen ik de vissen dus weer eten gaf viel mijn oog op een prachtige zacht gele waterlelie (zie foto). Waar kwam die nu ineens vandaan? Natuurlijk had ik de grote knop wel gezien en me afgevraagd wanneer ze open zou gaan. Óf ze wel open zou gaan. Zouden er echt waterlelies in de vijver gaan bloeien? Ik had geen idee hè, ik woon hier nog maar een paar maanden.

En ineens was ze daar

En ineens was ze daar. Deze prachtige zachtgele beauty. Zo maar ineens open gebloeid. Vol bewondering stond ik van haar te genieten. ‘Wat een prachtige metafoor’ ging er ook door me heen. Ik dacht aan mijn cliënten, mijn Lichter Leven Groep#3 zou zo komen. Met hen gaat het precies hetzelfde. Ik zie ze vol belofte ‘in de knop’, ook mijn 1-1 cliënten trouwens. Met dit verschil: in tegenstelling tot mijn twijfel t.a.v de waterlelies in mijn vijver, weet ik bij mijn cliënten zeker dat zij zullen openbloeien. Altijd. Ondertussen heb ik al zo lang ervaring als coach (16 jaar), dat ik mijn hand er voor in het vuur durf te steken dat de doorbraak, het openbloeien altijd komt.

Eén voorbehoud

Eén voorbehoud moet ik hier wel maken: mits je bereid bent tijd en energie in jezelf te steken. De wonderpil heb ik niet; geen enkele coach / therapeut trouwens, je zult het altijd zelf moeten doen.

Dan kan het niet anders

Die waterlelies (er staan er ondertussen 4 te bloeien!) volgen gewoon hun natuurlijke pad. Ze hebben geen last van storende gedachten en beperkende overtuigingen of ze er wel mogen zijn, of ze wel goed genoeg zijn, of ze zich wel durven laten zien zoals ze zijn. Wij mensen wel, jij ook, anders zat je dit niet te lezen 😉

Maar als je de stap neemt een transformatief coachtraject te volgen en zelf ook thuis aan de slag gaat met wat ik je aanreik, dan kan het niet anders dan dat jij ook je natuurlijke pad gaat volgen en zult (op)bloeien.

Niet te geloven

Sommige cliënten kunnen het niet geloven dat het voor hen ook zo zal zijn. Er komt niemand bij mij binnen die een weekje tegen zichzelf aanloopt en dan denkt ‘ik zal eens met Marie-José gaan praten’. Integendeel. Waar ze tegenaan lopen speelt al jàren. Vaak hebben ze al heel veel geprobeerd aan cursussen, workshops, trainingen, psycholoog, noem maar op. En nóg blijven ze steeds tegen hetzelfde aanlopen. Herkenbaar?

Ik zie het elke keer opnieuw

Ik zie het elke keer opnieuw bij mijn cliënten gebeuren. Net als bij de waterlelie: onder water gebeurt er enorm veel. Eerst zie je daar aan het oppervlak nog niet zoveel van. Dan zie je de knop, nog dicht, maar al wel in het licht. Vervolgens breekt er iets open en dan… dan staan ze daar, vaak vol verbazing over zichzelf, te stralen.

Zo ook Z*

Zo ook Z. Die zo ontzettend veel boosheid in zich had, licht ontvlambaar en dan als een steekvlam uit haar slof schoot. Diepe spijt achteraf en toch gebeurde het steeds weer opnieuw. Na haar 1-1 transformatie traject niet meer. De pijn die onder de boosheid zat, de emotionele wonden heeft ze geheeld. Hoe haar relatie, haar leven, vervolgens is opgebloeid hoef ik vast niet uit te leggen.

Of A*

Hij werd geplaagd door allerlei angsten. Had daar ook al therapie voor gehad. Maar toch had hij een stevige grip op het leven nodig, de controle, om alles wat mis zou kunnen gaan maar voor te zijn. Gevolg: overspannen zenuwstelsel en veel situaties die hij uit de weg ging. Hoofd en lijf vol onrust. Na zijn 1-1 traject heeft hij een ongekende rust in zijn systeem. Eindelijk kan hij écht van het leven genieten

De routes kunnen verschillen

De routes naar opbloeien kunnen binnen mijn praktijk verschillen. Voor de een is het via  het 1-1 transformatie traject Het Roer Om, voor de ander via het Vitaal & Lichter Leven programma (dat je zowel in een groep, max 4, kunt volgen als individueel).

Wat denk jij ervan?

Wat denk jij ervan? Is het zo zachtjesaan voor jou ook de hoogste tijd om jouw natuurlijke pad te gaan volgen en te gaan bloeien?

Wist je trouwens

Wist je trouwens dat de werkgever vaak kan bijdragen aan een goed coachtraject? Dat daar potjes voor zijn? Je zou eens kunnen informeren of dat bij jou op je werk ook zo is.

* de voorbeelden die ik hier aandraag zijn met toestemming van mijn cliënten gedeeld.