De eerste keer voelde het nogal onwennig. Ik ging een nieuw ritueel aan en voelde me verbonden met alle vrouwen uit alle generaties voor ons en van làng gelden, toen rituelen nog een vanzelfsprekend onderdeel van ons leven waren. De vrouwen die de natuur als hun gids zagen, kennis hadden van kruiden & planten, van licht en donker, die soms groepjes vrouwen om zich heen verzamelden om samen een ritueel rond het nieuwe seizoen te doen: heksen werden ze genoemd, Ze werden tussen 1450 en 1750 gruwelijk vervolgd… Het afschuwelijke is dat deze vrouwen helemaal geen heksen waren, maar omdat ze afweken van de sociale norm werden aangewezen als zondebok van ‘het ongeluk’ zoals vee dat stierf, zieke kinderen, mislukte oogst. Iemand moest de schuld hebben en dat werden dus de sociale outsiders met het onvoorstelbare leed wat daarop volgde.Maar goed, dat is voor een andere keer om hier nog eens dieper op in te gaan en de gevolgen die dat voor ons vrouwen heeft gehad. Rituelen, heb jij ze (nog)?
Heb jij ze?
We doen het er als mens heel goed op: rituelen. Sterker nog, eigenlijk we hebben ze gewoon nodig. Ze geven houvast, markeren bijzondere momenten in ons leven. Even uit de hectiek van alle dag en stil staan bij een bijzonder moment. Als je thuis, of met je gezin iets altijd op dezelfde manier doet, ontstaat er vanzelf een ritueel. Zo kregen mijn meisjes vroeger als ze jarig waren hun cadeautjes altijd op bed. In de vroege ochtend in optocht door het huis, op naar de jarige die nog heerlijk lag te slapen (vaak stiekem al een tijdje lag te luisteren: ‘komen ze al’😉) De fotoboeken van mijn meisjes staan dus vol met foto’s van hun duffe koppies op hun verjaardag. Maar o wat zijn deze momenten ons dierbaar!
Ook zó dierbaar
Ik ben katholiek opgevoed en ook daar hadden we onze rituelen (al had ik dat toen totaal niet in de gaten dat dat rituelen waren). Naar de nachtmis gaan met kerstmis bijvoorbeeld. Als klein meisje vond ik dat best spannend: op de tijd dat ik anders in bed lag met z’n allen in het donker naar de kerk. Met ons gezin van zeven hadden we bijna een hele kerkbank nodig. Ik zat naast mijn vader. Ik vergeet nooit meer dat we gingen staan en ‘de Herdertjes lagen bij Nachte’ zongen. Mijn vaders zware stem klonk luid door de kerk en ik probeerde dapper net zo mooi als hij mee te zingen. In mijn kinderlijke onschuld dacht ik toen echt dat kerst voor altijd zo zou zijn….
Het kan ook niet anders
Maar kerst was niet de rest van mijn leven zo. Net zoals er niets voor de rest van je leven blijft zoals het is. Oude vertrouwde rituelen verdwenen. Mijn kleine meisjes werden groot en hebben nu zelf hun gezin. Mijn vader leeft helaas niet meer. In die kerk voel ik me al heel lang niet meer thuis. Dingen veranderen en dat is natuurlijk maar goed ook, anders zou je nu nog altijd over de grond kruipen in plaats van een volwassen leven leiden.
Zo oud als de mensheid
Maar goed, die rituelen. Die zijn natuurlijk al zo oud als de mensheid. Vaak waren ze aan de seizoenen gebonden. Even bewust stil staan bij het begin van de lente bijvoorbeeld, dankbaar voor het nieuwe leven dat weer ontspruit. Of bij het begin van de zomer: de langste dag van het jaar, midzomervuren werden ontstoken voor bescherming, reiniging en de hoop dat de zon zijn warmte lang genoeg zou behouden om een goede oogst te bieden. De aanvang van de herfst die de overgang naar de winter markeert, weer naar binnen keren, loslaten. En nu staan we voor de kortste dag van het jaar: zondag 21 december 2025. Ik verheug me er nu al op dat de dagen dan weer gaan lengen. Dat we stap voor stap de donkerte achter ons laten en steeds meer naar het licht toegroeien. Rituelen, ze geven een vleugje magie aan je leven, the magic of life, wie wil dat nu niet?
Een vleugje magie?
Graag deel ik met jou welk ritueel ik op de kortste dag van het jaar, tijdens de winterzonnewende, doe. Dat ritueel waarbij ik de eerste keer dat ik dat deed, en alle keren daarna, me verbonden voelde met alle generaties voor mij. Dat is de magie van rituelen, ze geven verbinding en als er íets is wat we als mens nodig hebben is het wel dat: verbinding ✨ Hieronder deel ik mijn ritueel met jou:
Op naar het licht!
✨ Kies een plekje in huis waar je even rustig kunt zitten en zet daar een krukje of klein tafeltje neer, dat dient als jouw ‘altaartje’
✨ Loop even met een brandend wierook stokje door de ruimte, of beter nog met Paulo Santo (heilig hout)
✨ Plaats op je ‘altaartje’ 5 symbolische elementen:
* Witte kaarsjes (theelichtjes bijvoorbeeld) deze staan symbool voor het licht dat weer terug komt. Wit staat voor zuiverheid, vrede, vreugde en bescherming.
*Een mooie steen. Dat kan een edelsteen zijn als je die hebt (een amethist of een kristal bijvoorbeeld) mag natuurlijk ook een mooie steen of schelp zijn die je tijdens een wandeling hebt gevonden. De steen staat voor gronding.
*Leg er ook een dennenappel bij (goeie reden voor een gezonde boswandeling 😉) De dennenappel staat symbool voor groei:ze laat één voor één haar zaadjes los.
*Een glaasje water. Water staat symbool voor reiniging en zuiverheid
*Leg er ook een veer bij (die vind je ook wel tijdens je wandeling, de vogels laten ze rijkelijk achter). De veer staat symbool voor jouw verbinding met de natuur en voor kracht, moed & zelfbewustzijn.
*Leg ook 5 lucifers (met het doosje) klaar
✨Ga lekker zitten, ontspan en focus je rustig één voor één op de elementen die je op jouw ‘altaartje’ hebt gelegd
✨Steek met de eerste lucifer één van de kaarsjes aan
✨Adem een paar keer diep in en uit, land helemaal in dit moment, in het nu
✨Pak dan de tweede lucifer.
Bedank de tijd die achter je ligt.
Voel je dankbaar voor de lessen die je hebt mogen leren.
Steek de lucifer aan en laat hem zover mogelijk opbranden (zonder je vingers te verbranden!)
✨Pak dan de derde lucifer.
Overdenk wat je wilt loslaten, wat jou niet meer dient.
Steek de lucifer aan en laat hem zover mogelijk opbranden.
✨ Pak dan de vierde lucifer.
Overdenk wat je in je leven wilt uitnodigen
Steek de lucifer aan en laat hem zover mogelijk opbranden
✨Met de laatste lucifer steek je de andere kaarsjes aan. Bij elk kaarsje verwelkom je het licht, woorden die daarbij passen zijn bijvoorbeeld: innerlijke kracht, liefde, verbinding, licht, eenheid, vrijheid
✨Laat het licht in gedachten in en door je heen stromen. Van jou naar je omgeving, naar jouw geliefden en steeds verder de aarde over. Tot je de aarde helemaal in het licht hebt gezet. Blijf zo even zitten en haal dan in gedachten het licht weer naar je toe. Alle lichtpunten die je op aarde hebt aangestoken blijven ook branden.
Dat is waar deze tijd over gaat: Jouw licht laten schijnen in de wereld, op jouw eigen manier. Sluit op je eigen manier af en blaas de kaarsjes voorzichtig uit.
Op naar het licht!
Op naar het licht: we kunnen daar allemaal op onze eigen manier aan bijdragen. Je kunt jouw licht al met hele kleine gebaren laten schijnen: niet oordelen, oprechte aandacht voor elkaar, een glimlach naar de mensen die samen met jou in de rij in de supermarkt staan. En geen zondebokken zoeken, maar zelf eigenaarschap nemen hoe je je nu voelt, hoe je leven er nu uitziet.
Sta jij stil bij de winterzonnewende? Heb jij mooie rituelen? Deel je het hieronder?
